Jakie dane trzeba wpisywać do ewidencji zabiegów

Każdy zabieg środkiem ochrony roślin musi być opisany na tyle dokładnie, żeby dało się go odtworzyć bez pytania rolnika o szczegóły. To jest sens przepisu i według tego kryterium ocenia się kompletność wpisu.

Komplet danych przy jednym zabiegu

• Nazwa handlowa środka i numer zezwolenia na wprowadzenie do obrotu
• Data zabiegu, a w wielu przypadkach także godzina jego wykonania
• Zastosowana dawka, wraz z jednostką
• Uprawa, na której wykonano zabieg
• Powierzchnia, na której zabieg wykonano
• Lokalizacja działki, zgodnie ze sposobem identyfikacji dopuszczonym w danym państwie członkowskim
• Faza rozwojowa rośliny w skali BBCH
• Przyczyna zabiegu, czyli agrofag lub problem, przeciwko któremu środek zastosowano

Numer zezwolenia: najczęściej brakujące pole

To pole sprawia najwięcej kłopotu, bo nie ma go na większości starych wzorów ewidencji. Numer zezwolenia wygląda tak: R-35/2018. Znajdziesz go na etykiecie środka oraz w rejestrze prowadzonym przez Ministerstwo Rolnictwa i Rozwoju Wsi.

Ministerstwo publikuje pełny rejestr środków ochrony roślin jako plik do pobrania oraz udostępnia wyszukiwarkę, w której po wybraniu środka zobaczysz numer zezwolenia, substancję czynną, dopuszczone uprawy, dawki i okres karencji. Ten sam rejestr jest dostępny jako dane otwarte.

To ważne, bo oznacza, że przepisywanie numeru z etykiety jest czynnością, którą program może wykonać za Ciebie. Jeśli Twoje narzędzie każe Ci wpisywać ten numer ręcznie, robi z Ciebie bazę danych.

Faza BBCH

Rozporządzenie wymaga podania fazy rozwojowej rośliny w momencie zabiegu, w ujednoliconej skali BBCH. Zapisuje się ją jako kod dwucyfrowy, na przykład 31 dla fazy pierwszego kolanka u zbóż. Szczegóły i tabelę faz opisaliśmy w osobnym tekście o skali BBCH.

Lokalizacja działki

Lokalizację podaje się metodą identyfikacji dopuszczoną przez państwo członkowskie. W polskich warunkach oznacza to numer działki ewidencyjnej, a nowy rejestr PIORiN pobiera te dane z baz ARiMR, w tym z systemu identyfikacji działek rolnych.

W praktyce oznacza to, że raz uporządkowana lista działek załatwia sprawę na cały sezon. Przy kolejnych zabiegach wybierasz działkę z listy, zamiast szukać numeru w dokumentach.

Jak długo przechowywać

Zapisy muszą być dostępne dla organów kontrolnych, w tym dla PIORiN, przez co najmniej 3 lata od wykonania zabiegu. Dane mają być przechowywane w systemie cyfrowym.

Termin na uzupełnienie ewidencji elektronicznej ma upływać 31 stycznia roku następującego po roku, w którym wykonano zabiegi. Nie znaczy to jednak, że warto zostawiać wszystko na styczeń: odtwarzanie z pamięci faz rozwojowych sprzed ośmiu miesięcy jest zajęciem, którego nikt nie chce powtarzać.

Najczęstsze braki w ewidencji

Z perspektywy kontroli powtarzają się cztery rzeczy:

1. Brak numeru zezwolenia przy nazwie środka.
2. Brak fazy BBCH, zwłaszcza przy zabiegach wykonywanych w pośpiechu.
3. Powierzchnia zabiegu wpisana jako powierzchnia całej działki, choć opryskano jej część.
4. Brak wskazania przyczyny zabiegu.

Każde z nich jest łatwe do uniknięcia, jeśli formularz po prostu nie pozwala zapisać wpisu bez kompletu danych. To jest zresztą jedyna sensowna funkcja walidacji: nie karcić po fakcie, tylko nie dopuścić do braku.